Strefa przygotowywania posiłków to serce kuchni, w którym spędzasz najwięcej czasu. Zanim zaczniesz gotować, warto zastanowić się, co rzeczywiście jest potrzebne w zasięgu ręki, a co tylko zabiera miejsce. Podstawą jest blat roboczy o długości co najmniej 80–90 cm, umieszczony między zlewem a płytą grzewczą. Taki układ pozwala przenieść umyte warzywa prosto na deskę, a potem od razu na patelnię, bez zbędnych spacerów po kuchni.
Nad blatem zaplanuj miejsce na najczęściej używane akcesoria: deski, noże, miski i przyprawy. Jeśli szuflady są wąskie, rozważ szufladę obrotową w narożniku, półkę pod blatem albo listwę na ścianie. Więcej o zaletach każdego z tych rozwiązań znajdziesz w poradniku o tym, jak trzymać przyprawy pod ręką — to jeden z tych detali, które realnie skracają czas gotowania. Pamiętaj też o oświetleniu: punktowa lampa nad blatem roboczym zmniejsza zmęczenie oczu i ułatwia krojenie.
Osobne strefy warto wyznaczyć dla sprzętu, którego używasz rzadko. Mikser, robot kuchenny czy garnki większe od standardowych nie muszą zajmować blatu — wystarczy im szafka na dole albo półka poza głównym ciągiem. Wtedy powierzchnia robocza zostaje wolna, a ty nie przekładasz sprzętu z miejsca na miejsce przy każdym posiłku. Dobrze sprawdza się też zasada: jedna czynność, jedno miejsce. Deska do mięsa obok zlewu, deska do warzyw bliżej płyty, pojemniki na odpady w zasięgu ręki.
Na koniec przejdź przez kuchnię z tacą i sprawdź, czy wszystko, czego potrzebujesz do jednego prostego dania, mieści się w promieniu wyciągniętej ręki. Jeśli musisz zrobić krok w bok po sól albo sięgnąć za plecy po olej, to sygnał, że układ wymaga korekty. Kilka drobnych zmian — przesunięcie szuflady, dodanie listwy, zmiana wysokości półki — potrafi odmienić codzienne gotowanie bardziej niż generalny remont.